† WOB afgeschoten door rechtspraak
Met grote ontsteltenis hebben wij kennis genomen van het vroegtijdig overlijden van de WOB. De Wet Openbaarheid van Bestuur die de burger recht geeft op inzage in handelen van overheidsmedewerkers en -organen. De afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft vandaag besloten dat de provincie Gelderland de zogenaamde “Quick Scan”, die uitgevoerd is naar aanleiding van signalen dat de medewerkers van de provincie wel heel makkelijk omgingen met overheidsgelden, niet openbaar hoeft te maken. Luis in de pels heet Toine van Bergen die zich als een pitbull vastbeet in de nek van de provincie en niet meer losliet. Jammerjohdikkepechmetzureuitjes voor Van Bergen, voormalig statenlid van Gelderland. Het Gelders provinciebestuur ging in het verleden regelmatig in de fout met te ruimhartig declaratiegedrag. Dit leidde er onder andere toe dat oud- gedeputeerde Co Verdaas na zijn vertrek naar en Haag in 2012 slechts één maand aanbleef als staatssecretaris van Landbouw. Door landelijke ophef over zijn reiskosten en verblijfsplaats in zijn periode als Gelders bestuurder stapte hij weer op. Van Bergen onderzoekt nu of er mogelijkheden zijn om het vonnis aan te vechten bij het Europese Hof van Justitie: “Zelfs de minimale ruimte die de rechtbank in Arnhem bood is teniet gedaan. Het wordt hoog tijd dat de Wet Openbaarheid van Bestuur op de schop genomen wordt, wil de overheid nog geloofwaardig blijven. Ook kunnen vraagtekens gezet worden bij de al vaker bekritiseerde dubbelrol die de Raad van State opheeft. Zij is zowel adviesorgaan van de regering als de hoogste rechtbank in bestuurszaken“. Wat deze uitspraak voor gevolgen heeft voor bijvoorbeeld de aanvraag van website GeenStijl, die in het kader van WOB volledige inzage eist in de audit n.a.v. de Project-X rellen in Haren is nog niet duidelijk maar het zou zomaar kunnen dat met deze uitspraak precedent is geschapen waarmee de hele WOB ter aarde kan worden besteld. Geen bloemen, geen bezoek aan huis.
Frans Bauer gaat Zuid-Frankrijk terorriseren
Zit je daar eindelijk na een jaar lang hard gewerkt te hebben op de camping tussen je Nederlandse soortgenoten. 1200+ kilometers waren er voor nodig maar dan heb je ook wat. De vele files waren het meer dan waard. Een geheel Nederlandstalige camping alwaar je in de Nederlandse taal je Nederlandse kroket kan bestellen tijdens de door het Nederlandse animatie-team georganiseerde campingbingo. De avond wordt uiteraard afgesloten met de “Mister Chateau de Migraine” van Camping La Plage Sur La Mer. Kortom, één en al jolijt. ‘s ochtends op de gehuurde strandstoelen aanschouwen hoe de “kids” (kots) met de andere Lodewijkjes, Frederikjes en Anne-Maaike’s zich vermaken in het zwembad met veertig verschillende glijbanen en je hele Nederlandse burgerlijke rotleventje laat je even achter je voor drie weken. Naast de Formule 1, de Tour de France, de vijfde herhaling van de toppers in het campingrestaurant, het weerbericht van Piet Paulusma, de voorbereidingen op het volgende eredivisie seizoen en de zoektocht naar de volgende Ruben en Julian wordt er even he-le-maal geen tv gekeken. Wat in Nederland gebeurt is deze drie weken verder even van geen enkel belang. Dan toch ineens: verassing! Want wie staat daar plots pontificaal in de deuropening van je voortent? Fransje Bauer inderdaad. En waarom? God mag weten waarom. Hij gaat in ieder geval aankomende zomer samen met zijn broer Dorus, met nota bene een vouwwagen, de Nederlandse kampeerder in Zuid-Frankrijk terroriseren met zijn uitgekauwde moppen en niet grappige hilariteit. Vermijd, zoals u eigenlijk altijd al had moeten doen, nog meer de campings in Zuid-Frankrijk deze zomer. Opdat u niet vergeet dat wij u niet gewaarschuwd hebben.
Utrecht: sporten alleen voor de elite
Op wat incidentjes her en der na in een bepaalde tak van sport is het een feit dat doorgaans sport verbroederd. Zeker in deze tijd van de individualist en het opkomende McDonald’s obesitas probleem onder jongeren is het belangrijk dat de mens op zo vroeg mogelijk in aanraking komt met sport. Dat hoeft absoluut financieel niet duur veel geld te kosten. Hardlopen en fietsen kan een ieder zowat voor niets. Een ijzeren discipline is wél nodig om dat in regelmaat vol te houden en juist daar schort het geregeld bij mensen aan. Hetzelfde geld voor sportscholen. Slechts één-derde van de mensen die een abonnement voor een jaar bij een sportschool afsluit komt daar na drie maanden nog in de voorgenomen aantal keren per week. Daarom is sporten in teamverband, of individueel aangesloten bij een club met een gezamenlijk aantal wekelijkse trainingen, vrij essentieel om over langere termijn een sport trouw te beoefenen. Wekelijks ingeplande trainingen en wedstrijden zorgen namelijk voor een enorme stok achter de deur om te gaan sporten. Kom je niet dan zal men je zeer waarschijnlijk missen en daar is de mens nou eenmaal gevoelig voor. Wat moet je dus doen als gemeente en provincie om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk burgers aan het sporten blijven? Er zorg voor dragen dat het vanaf de financiële onderkant van de samenleving voor mensen mogelijk is om te sporten. Als je €5.000.000,- te besteden hebt ga je dat dan investeren in de sportverenigingen die er binnen jou gemeente zijn of in één of andere buitenlandse doping tour die eenmalig je provincie en gemeente aandoet? Het eerste? Dat was ook ons antwoord. Logica en meer van dat soort geneuzel. Uiteraard is dit weer eens niet de logica van Utrecht. Daar zijn ze er namelijk enorm dolletjes op om geld te laten verdampen omwille van de professionele topsport in plaats van het te besteden op de plek waar het belastinggeld besteed dient te worden. Over een tijdje kan niemand meer sporten in Utrecht maar soit… dan heb je wel de start van de Tour de France eenmalig in je achtertuin. Hoera en chapeau! Utrecht zorgt er met deze verkwisting voor dat het kunnen beoefenen van een sport straks alleen voor de rijken nog een bezigheid kan zijn. Wij zijn ter opbouw van onze conditie even een uurtje facepalmen.
Eindelijk een einde aan vreselijke wekenlange vermissing
Eindelijk is het zover. Men is uit haar lijden verlost. De zoekactie duurde maar liefst een aantal weken. Vele mensen waren bijeen gekomen voor een massale zoekactie. Kaarsjes vlogen over de social-media’s. Overal in Nederland was men in uiterste spanning wat er nou precies gebeurd was. Was er nog een teken van leven? Het bleef gissen en bovenal veel zoeken tot de wanhoop bij menigeen tot een hoogtepunt was gestegen. Nederland was even weer massaal één bevolking met maar één grote zorg. Zou er ooit nog een teken van leven komen. Hectaren na hectaren bos werden zorgvuldig uitgekamd en het leek steeds onwaarschijnlijker dat het nog goed zou aflopen. Totdat daar op dinsdagochtend een verlossend telefoontje kwam: er zat een uil vast in een kapelletje. Vol vreugde kon men daarna constateren dat het om Oehoe Max ging. Inmiddels is Max met slechts enkele schrammetjes en wat stress terug op het vertrouwde nest in Dierenpark De Oliemeulen. Wat-een-op-luchting! Eind goed al goed! Oeehoeeeeeeee!
Vijfde kopschopper Eindhoven in Nederlandse cel
Daar zit je dan… Brett Smits en Brent Leysen gaan het druk krijgen. Bubba is klaar voor de frisse jonge blaadjes die bekend werden onder de geuzennaam Kopschoppers van Eindhoven. Tranen met tuiten huilde Brett voor de camera van Powned. Hij had het allemaal niet zo bedoeld. Ofzo. Dikke pech jonguh! Al die stomme camera’s ook tegenwoordig. Krokodillentranen spoelen niet het feit weg dat jij het leven letterlijk uit de ogen van die weerloze passant wilde schoppen. Doe je thuis toch ook niet? Mag niet. En zo zit Brett sinds vanmiddag in een Nederlandse politiecel. Alle inspanningen van zijn door pappa betaalde peperdure advocaat ten spijt: de allerhoogste rechter van België gaf toestemming voor uitlevering en dinsdagochtend meldde Brett zich bij de politie in Den Bosch. Woensdag wordt hij voorgeleid voor de Bossche rechter-commissaris. Al eerder stonden vier van de acht verdachten terecht. Hoofdverdachte Brent Leysen wacht in België nog steeds op een oordeel over uitlevering. De mooi-boy heeft meerdere schoppen tegen het hoofd van het slachtoffer gegeven.
HELP! Meisje (6) is knuffel kwijt
Hallo. Nog meer leed waar geen trending hashtags voor zijn of waarvoor geen kaarsjes worden gebrand of condoleanceboeken voor worden neergelegd. Het houdt niet op, niet vanzelf en de écht belangrijke zaken worden genegeerd ten koste van het nieuws wat wél Hart van Nederland haalt. Een zes-jarig meisje is namelijk in Amsterdam gisteren haar knuffelaap verloren. Tussen drie en half vier, in lijn 1 (of 2, of 5 – al die hoofdstedelijkiaanse trams lijken op elkaar), heeft ze haar Betty Boop-rugtas met daarin de knuffelaap achtergelaten. Het meisje wil anoniem blijven uit vrees voor hordes ramptoeristen en ANP-helikopters boven haar huis, maar is wel erg ontdaan. Dus kom op. Als we middels MWNW TuigZoekSolutions™ criminelen achter de tralies kunnen krijgen, dan moet zo’n knuffel een stukje cake zijn. Bent of kent u de knuffel, spoedt u dan als de sodeflikker naar het gevonden voorwerpendepot van het GVB. En iedereen die geen gefotoshopt kaarsje in zijn facebook-avatar heeft totdat het aapje is gelokaliseerd is een harteloze zak. (via)
De hypocrisie des interwebs
Jongens jongens, wat een toestand allemaal he. Arme Julian en arme Ruben. Geen enkele ouder zou dit leed moeten doorstaan. Ook Patricia en Harm Veldhoen uit Reek niet. Doodgestoken en zwaar verwond door vaders met een kort lontje. De dochter van 10 mag nu voortleven met een vader als moordenaar en een dode moeder. Of de één-jarige Dylan uit Veldhoven, die opgehangen zou zijn door zijn vader, die ook daarna de hand aan zichzelf sloeg? En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Het énige verschil tussen deze schrijnende zaken en die van Julian en Ruben is dat de vermissing van deze broertjes buitenproportioneel is opgeblazen door de (sociale) media. Ga vooral ook niet zeggen dat je een andere mening toebedeeld bent, je wordt verbannen naar de krochten van het internet, er wordt je minimaal hetzelfde toegewenst als de slachtoffers en liefst sterf je nog even een keer of drie ook. Kaarsjes dienen tot in den treure gedeeld te worden en je dient mee te huilen met de moeder die haar zoons kwijt is. Allemaal in de orde van de normen en waarden. Maar waar waren al die moralfags toen Dylan, Harm, het zoontje van vijf en de hond uit Scheveningen, het dochtertje van zes vermoord in Spanje, de tienerkinderen uit Zwijndrecht, het zoontje van zes én het dochtertje van twee uit Middelburg, de zoontjes van zes en acht uit Almere, plus de rest van deze veel te lange lijst van slachtoffers? Kotsenswaardig hoe de collectieve verontwaardiging van dit hypocriete zooitje zich uitstrekt over het internet. Maar dan wel selectief dus. Je moet je doodschamen voor zoveel onfatsoen. Waar zijn die kaarsjes en de die emotionele incontinentie voor de opa en oma die samen met hun kleindochter van twee zijn doodgereden? Iemand is in één klap zijn ouders en kind kwijt. Nou? Waar blijft iedereen? Wáár is die stille tocht? “Als je al dat leed in het nieuws zou zien, dan kan je wel de hele dag aan de gang blijven.” Dat lees je dan. Durf je dat ook recht in het gezicht van de ouders van dat meisje van twee plus ouders te zeggen? Ja sorry hoor, best lullig, maar hee, dan hadden jullie de boel ook even flink in de schijnwerpers op de sociale media moeten zetten, of op zijn minst twee weken ergens onder een viaduct moeten gaan liggen wegrotten. Flikker toch op met je selectieve sociale medeleven.
AsoHunter – Op het nippertje
Daar issie weerrrrr! De AsoHunter. Huishunter CorMteS was dit keer iets te langzaam met noteren van de details van onderstaande snelwegterrorist. Kan je hem ook niet kwalijk nemen, de hufter die met een bloedgang op het laatste moment besluit tóch de afrit te nemen ging te snel voor de dashcam. Wat mankeert zo’n figuur? Op een bepaald moment treedt er kortsluiting op in de hersenpan van de bestuurder die denkt “FUUARQUE! IK MOET ER HIER AF!!” en z’n vehikel rücksichtlos van de snelweg miept om die ene kilometer niet te hoeven omrijden. Jammer van de details maar misschien zijn er lezers die de auto wel herkennen.
Irritatiefactor: ⋆⋆⋆⋆/5
Yahoo neemt Tumblr over
Breaking: The Yahoo board has approved a deal to pay $1.1 billion in cash for the blogging site Tumblr. wsj.com
— Wall Street Journal (@WSJ) May 19, 2013
En daar gaat weer een leuk platform dat al die tijd schijt aan alles en iedereen heeft gehad: Tumblr. De aandeelhouders van Yahoo zijn akkoord gegaan met de overname van Tumblr voor een bemmende 1,1 miljard dollar. Tumblr is dan wel geen FaceBook dat een veelvoud waard is, feit is wel dat door de eigenwijze no-nonsense layout en het filterloze karakter van de plaatjesplaksite een merk ook gewoon kan boomen tot een miljardenbedrijf zónder miljoenen verslindende reclamecampagnes. Mond tot mondreclame deed het trucje. Over reclame gesproken: waar Yahoo deze investering aan terug denkt te verdienen? Geen flauw idee. Tumblr is reclamevrij en laten we hopen dat dat zo blijft. Dit lijkt eerder een wanhoopspoging om de merknaam Yahoo weer wat élan te geven want het gaat niet zo best met Yahoo. Oh en Tumblr? Die zeggen “think again“…wordt vervolgd.
UPDATE: Ook dat nog…
UPDATE: En zoals verwacht begint de Tumblrbevolking zich nu ook te roeren
De draaikonterij van burgemeester Hoes
De problemen in Maastricht stapelen zich op nu het nieuwe Haagse coffeeshopbeleid rücksichtsloos is ingevoerd. De belangrijkste oorzaak van de exorbitante toename van openbare orde problematiek waarmee de parel van het zuiden nu wordt geconfronteerd: het ingezetenecriterium wat niets meer en minder is dan de wietpas. Door het invoeren van het ingezetenecriterium is het slechts voor lokale ingezetenen mogelijk hun wiet uit de coffeeshop te betrekken. Buitenlandse cannabisgebruikers die Nederland traditiegetrouw bezochten zijn nu zeker aangewezen op – agressieve – drugsrunners die Maastricht en omstreken tot een hel maken voor de lokale bewoners. En niet alleen is de rauwe realiteit een hel voor de bewoners. Inmiddels moet het braafste jongetje van de klas en draaikont burgemeester Onno Hoes (VVD) ook wel ten einde raad zijn.
Hoes bleef na het invoeren van de wietpas volhouden dat de drugsoverlast flink gedaald was. Na, volgens Hoes foutieve, mediaberichten waarin werd beweerd dat buitenlanders weer welkom waren in coffeeshops in Maastricht namen de problemen met drugsrunners weer toe. Een ongeloofwaardige stelling van de burgemeester. Want waarom zouden drugsrunners weer in grote mate aanwezig zijn op het moment dat iedere willekeurige buitenlander zijn heil kan zoeken in een respectabele coffeeshop? Je inlaten met een drugsrunner als een coffeeshop beschikbaar is staat gelijk aan een pak suiker van een heler kopen terwijl je gewoon bij de supermarkt terecht kunt. Dat de stelling van Hoes niet klopt, bleek drie dagen na de invoering van de wietpas al. Maastricht was verworden tot Walhalla voor straatdealers. De politie stond erbij en keek er murw naar. Ook zij beaamde dat de overlast flink was toegenomen maar dat het onmogelijk was tegen op te treden. Hoes hield echter vol dat de aan drugs gerelateerde overlast flink was gedaald.
Deze maand sprak de rechter zich uit over de sluiting van coffeeshop Easy Going uit Maastricht op grond van het ingezetenecriterium. Ook de rechter volgde Hoes niet en was van oordeel dat de burgemeester een sluiting van een coffeeshop op grond van het ingezetenecriterium niet goed had gemotiveerd. De coffeeshophouders zagen in de uitspraak van de rechter echter een kans om coffeeshops nu toch weer open te stellen voor buitenlanders. Hoes was furieus óf toch niet…
Waarom Hoes als burgemeester van een grensgemeente überhaupt nu zo strak vasthoudt aan het Haagse beleid van minister Ivo Opstelten is mij een volstrekt raadsel. Mijn neefje van zeven kan bedenken wat er gebeurt als de markt niet legaal of gedoogd wordt bediend. Hoes deed hierover tegenstrijdige uitspraken. Eerst uitte hij spierballentaal: “Ik heb er al drie gesloten, waarom de rest ook niet dan?“. Daarna verklaarde hij dat het misschien beter voor de rust en openbare orde in de stad was om het ingezetenecriterium niet te handhaven.
Het draaikonterige drugsbeleid van Hoes zorgt inmiddels voor nog meer onduidelijkheid. Inmiddels is wel duidelijk dat Hoes zijn extra politieagenten krijgt. Diezelfde politieagenten hebben namelijk niks beters te doen dan een falend beleid te handhaven in de stad. Ik hoor de drugsrunners al vast roepen: “Dat wordt weer overuren maken. Leve burgemeester Hoes!“
Poll
Loading ...
REACTIES